Gece 3te yine uyaniik telefonu actim ama bu sefer oynamadan kapattim

Eskiden gece yarisi uyandigimda ilk refleksim telefondaki o uygulamayi acmakti. Karanlikta, herkes uyurken, kimse gormeden... en tehlikeli saatlerim hep o saatlerdi. Bu gece yine uyandim, el yine telefona gitti. Ama bu sefer uygulama yerine buraya, kendi eski yazilarima baktim. Iki ay onceki halimi okudum: borc panigi, sabah utanci, kendimden kacis. Kapattim telefonu. Su yazdim, su an yaziyorum ve bir bardak su icip tekrar yatacagim. Kucuk gibi ama benim icin dev bir gece. Ayni saatlerde uyanip zorlanan varsa: o el telefona gittiginde araya bir saniye koy, o saniye bazen her seyi degistiriyor.