Cocugumun harcligini bir mac icin kullandigim gun dibi gordum

Bunu yazmak utanc verici ama yazmazsam icimde kaliyor. Bir aksam param bitmisti ama "bu kupon kesin" diye dusunuyordum. Evde cocugumun kumbarasindan harcligini aldim, "yarin geri koyarim" dedim kendime. Kupon tutmadi tabii. O bos kumbaraya bakarken hissettigim sey hayatimda hissettigim en kotu seydi. Para degildi mesele, kim oldugumu kaybetmistim. Iste o gece karar verdim. O kumbara benim dip noktam oldu ve geri donulmez sandigim yerden dondum. Hala o anin utancini tasiyorum ama artik onu bir yakit olarak kullaniyorum. Dibi gormek bazen tek cikis yolu oluyor.